maandag 23 oktober 2017

Review: Proto Idiot - Leisure Opportunity (Slovenly Records, 2017) (Punk)

Proto Idiot is een band uit Manchester, Engeland en bestaat uit: Andrew Anderson - sologitaar en zang, Michael Seal - basgitaar en Callum Darley - drums.
In 2008 bracht Andrew, die met de band The Hipshakes van 2005 tot 2008 diverse singles uitbracht, een solo album uit onder de naam Proto Idiot, om kort daarna de huidige band te vormen.
De band bracht in 2010 hun debuut album "Still Stupid" via het Red Lounge label uit, waarna in 2016 de albums "Also Known As & His Colony Boys" (dubbel album, dat tevens op 1 cassette verscheen, Bad Paintings records) en "For Dummies" (Bad Paintings records) volgden.
Ook verscheen in 2010 de EP "Is You Is You My" (Odd Box Records) en deze werd in 2013 gevolgd door de 7"single "You're Wrong" (Trouble In Mind Records).
"Leisure Opportunity", dat 3 november 2017 verschijnt, het vierde album van de band, bevat 15 nummers en wordt door het Slovenly Records label op zowel CD als LP uitgebracht.

Het eerste nummer van het album heet "Theme" en hierin hoor ik de band een swingende rock song spelen, waarin de band een mix maakt van powerrock en punk, die diverse tempowisselingen en lichte experimentele invloeden bevat (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Better Way Of Life"", een korte snelle punk song, die swingt als een trein.
Daarna volgt "Proto Paradox", een fantastische licht hypnotiserende rock song met een aanstekelijk ritme, die gevolgd wordt door weer zo'n korte, heerlijk swingende, uptempo punk song, getiteld "What's The Purpose?"
Dan zet de band me "Yes, Yes, Yes" voor en daarin hoor ik Proto Idiot een vrij heftige rock song ten gehore brengen, die in een hakkelend ritme gespeeld wordt, waarna "You're The Kind Of Person" volgt en ik een snelle rock song voorgezet krijg.
In "Do It The Same" speelt de band opnieuw een geweldige snelle punk song, die enkele tempowisselingen heeft en "Theme (Reprise)" is een 18 seconden durend rock nummer, dat gevolgd wordt door "Do You Know Me Now?", een verrukkelijke snelle rauwe rock song, die swingten eind jaren 70 gemaakt had kunnen zijn.
Vervolgens zet Proto Idiot me "Angry Vision" voor en hoor ik een uitstekende afwisselende powerrock song, waarna het korte "Living A Lie" volgt en de band me een geweldige snelle punkrock song voorschotelt, die nog geen minuut duurt.
Verder zet Proto Idiot me "Chief Kegwin" voor en krijg ik een heerlijke swingende rock son te horen, die enkele prima subtiele tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "I'm An Artist", een aanstekelijke mix van pop en powerrock, die net over de helft van het nummer iets experimenteler wordt, "I Know You Know", een lekker in het gehoor klinkende rock song met verscheidene tempowisselingen en "Finally Have To Face Myself", een schitterende swingende dansbare punkrock song, waarbij stil zitten geen optie is.

Proto Idiot heeft me met "Leisure Opportunity" van begin tot eind weten te boeien met hun geweldige uptempo rock muziek en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden aan een ieder, die van powerrock en punk houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: PODD - Cosmic Forces (CD Baby/Holus Bolus Records, 2017) (Progressieve Rock)

De band PODD bestaat uit verschillende nationaliteiten.
Oprichter Peter Olsen - sologitaar en zijn broer Eric - keyboards komen uit Mississippi, Amerika, terwijl Dejan Dejkoski - drums en percussie uit Macedonië komt en basgitarist Takashi Otsuka uit de Himalaya.
De naam PODD is samengesteld uit de namen Peter Olsen (PO) en Dejan Dejkoski (DD), die de kern van de band vormen.
Alle bandleden hebben reeds geruime tijd ervaring en speelden onder andere met the Boston Symphony Orchestra, The Boys Choir of Harlem en Ben E. King (Takashi), Randy Brecker, Ted Nash, George Garzone, Don Braden, Ratzo Harris en Tim Horner (Eric), Dan Johnson, Prasanna Thokchom, Saida Fikri en Ustad Shabbir Nisar (Peter) en Dejan speelde in diverse bands.
Hun debuut album “Cosmic Forces” werd door Peter Olsen in zijn Aqua Velour Studio opgenomen en gemixt door Dave O’Donnell, terwijl het eindproduct door Scott Hull van Masterdisk werd gemaakt.

Het album, dat 9 juni 2017 via CD Baby en Holus Bolus Records verscheen, bevat 10 instrumentale nummers, waarvan het eerste "Beyond Beyond" heet en daarin hoor ik de band een mooi rustig stukje muziek spelen, dat na iets meer dan een minuut over gaat in een schitterend swingend complex stuk progressieve rock, dat technisch van hoogstaande kwaliteit is en gevolgd wordt door "There And Back", dat eveneens vrij rustig start, maar al snel verandert in een swingend progressief rock nummer, waar invloeden uit de muziek van Emerson, Lake & Palmer in te horen zijn.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna zet de band me "Primal Antenna" voor en krijg ik een geweldig bombastisch stuk rock voorgeschoteld, dat ook nu weer vrij complex in elkaar zit, waarna
"Starseed" volgt en de band me opnieuw een fantastisch stukje swingende rock voorschotelt, dat diverse tempowisselingen bevat, waarbij het tempo gemiddeld te noemen is.
In "The Spark" laat PODD me genieten van een spannend stuk muziek, waarin de band Oosterse en westerse invloeden aaneen smeedt tot een swingend geheel en in "Impact" schotelt de band me een heerlijk rustig melodisch nummer voor, waar Oosterse invloeden hoorbaar zijn, totdat de band besluit het roer om te gooien en iets over de helft van het nummer overschakelt naar het maken van uptempo progressieve rock, waarin de gitaar en synthesizer een belangrijke rol spelen.
Dan krijg ik "Ultimate Reality" voorgeschoteld, dat rustig start, om na korte tijd over te gaan in een verrukkelijk stuk muziek, waarin jazz invloeden en progressieve rock elementen aan elkaar gekoppeld zijn, waarbij de muziek in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en dit wordt gevolgd door "Abraxas", dat weer Oosterse invloeden heeft en in een niet al te hoog tempo geswpeeld wordt.
Vervolgens krijg ik "Ziza Ori" voorgezet en hierin wordt de complexe muziek, die lichte jazz en hardrock invloeden bevat, in een hoog tempo gespeeld, waarna "Transmission", volgt, dat na een rustig begin, ontaardt in een schitterende mix van jazz en progressieve rock, die in een hoog tempo gespeeld wordt.

"Cosmic Forces" van PODD is een fantastisch debuut album van deze band, waarmee de band me van begin tot eind heeft weten te boeien en ik op het puntje van mijn stoel heb gezeten, om maar niets van de schitterende complexe muziek, die van hoogstaande kwaliteit is, te missen en ik kan dit album dan ook ten zeerste aanraden aan iedere liefhebber van progressieve rock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Cobra Family Picnic - Magnetic Anomaly (Sulatron Records, 2017) (Spacerock / Psychedelische Rock)

Cobra Family Picnic werd in 2014 te Tucson, Arizona, Amerika, opgericht door Boyd Peterson - basgitaar en Lesli Wood - keyboards, ruimte module en tamboerijn.
Nadat Randall Dempsey - zang, Connor Gallaher - sologitaar en Daniel Thomas - drums, zich bij het duo hadden gevoegd was de band een feit en 6 april 2015 verscheen hun debuut EP "Music For Lava Lamps" als digitale download.
Op 22 mei 2017 werd hun debuut album "Magnetic Anomaly”, dat zowel op CD-R, LP als op cassette verscheen, via het Sky Lantern Records (USA en Canada) en Cardinal Fuzz (UK) uitgebracht, terwijl het tevens als digitale download verkrijgbaar is en de band wordt in enkele nummers muzikaal bijgestaan door Richard Young (sologitaar).
Vermeldenswaardig is nog dat de LP in een beperkte oplage op blauw/lila gerecycled gekleurd vinyl is uitgebracht en tevens op zwart vinyl, terwijl de CD-R versie een extra nummer bevat, waarbij verder opgemerkt kan worden, dat het Sulatron Records label het album, inclusief het bonus nummer, op 27 oktober 2017 op CD uit brengt.

"Magnetic Anomaly" begint met "Draags", waarin de band start met een aankondiging van een lancering, waarna de muziek langzaam op gang komt en ik een lekker swingende progressieve rock song met spacerock invloeden te horen krijg (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), die gevolgd wordt door "Interplanetary Travel 001", een heerlijk psychedelisch klinkend stukje spacerock.
Daarna schotelt de band me "Elysium" voor, waar Richard Young op mee speelt en daarin krijg ik een schitterende psychedelische rock song te horen, die een licht hypnotiserend ritme bevat en spacerock invloeden heeft, waarna "Interplanetary Travel 011" ten gehore gebracht wordt, een prachtig rustig instrumentaal spacerock nummer met psychedelische invloeden.
Dan hoor ik "Frost", waarin Cobra Family Picnic een fantastische swingende uptempo spacerock song, waarbij stil zitten geen optie is en iets over de helft van het nummer gaat de song in een langzaam tempo verder, waarbij de muziek in progressieve rock verandert.
In "Gilgamesh" zet de band me opnieuw een verrukkelijke psychedelische spacerock song met een hypnotiserend ritme voor en in "Interplanetary travel 111" krijg ik een psychedelisch stuk muziek voorgezet, dat experimentele invloeden heeft.
Vervolgens speelt de band "Moody Mountain", een geweldige rustige psychedelische ruimtelijke rock song, die gevolgd wordt door het bonus nummer "Contact", dat niet op de LP staat en dit is het tweede nummer waar Richard Young in te horen is.
In deze schitterende psychedelische spacerock song laat de band me opnieuw genieten van een fantastisch stuk muziek, waar een aanstekelijk ritme en wisselende tempo's in zitten.

"Magnetic Anomaly" van Cobra Family Picnic is een geweldig debuut album, dat me van begin tot einde aan mijn stoel gekluisterd heeft en ik kan deze schijf, dan ook van harte aanraden aan elke liefhebber van psychedelische rock en spacerock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Awaken I Am - Blind Love (Victory Records, 2017) (Powerpop)

Awaken I Am is een Australische band uit Brisbane, die in 2011 werd opgericht en vanaf 2014 bestaat uit: Adam Douglas - zang, Ned Jankovic - sologitaar, Connor Oakley - sologitaar, Ryan Oxford - basgitaar en Luke McKenzie - drums.
Nadat Adam solo onder de naam Awaken I Am een handvol singles en EP's had uitgebracht, volgde in 2014 het debuut album "Shields & Crowns" van de band, dat in Australië veel gedraaid werd door diverse radio stations en de derde plaats haalde in de iTunes Metal Chart.
Na de release ging de band op tournee en speelde in Japan en Amerika (op het So What Festival te Dallas) en trad op met onder andere: Chiodos, The Devil Wears Prada en Rufio, wat in 2016 leidde tot een platen contract met het Victory Records label.
De band bracht meteen de single "Slumber" uit, die op 14 december 2016 verscheen en begin 2017 startte de opnamen vooor hun album "Blind Love", dat 29 september via Victory Records is uitgebracht.

Het album, dat 11 nummers bevat, begint met "Walk My Way", een swingende uptempo powerrock, waarbij stil zitten geen optie is, waarna ik "Red Wine Regret” te horen krijg en daarin speelt de band een uitstekende dansbare song met enkele subtiele tempowisselingen.
Daarna zet de band me de titel song "Blind Love" voor, een vrij heftige uptempo mix van punk en powerpop, waarin enkele prima tempowisselingen zitten (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door "The Chase", een prachtige melodische pop song met diverse subtiele tempowisselingen
Dan volgt "Black Dreams", een lekker in het gehoor klinkende swingende powerrock song, die invloeden uit de jaren 80 bevat en zeer dansbaar is, gevolgd door
"Be Still" en hierin zet Awaken I Am me een rustig instrumentaal nummer met orkestrale begeleiding voor, die een terugkerend ritme heeft en tegen het eind heftiger wordt.
In "Naive" krijg ik weer zo'n swingende vrij heftige rock song voorgeschoteld, waar diverse tempowisselingen in zitten en in "Hindsight" gaat de band verder in het maken van muziek in deze stijl.
Vervolgens hoor ik "Distance, Distance", een heerlijke afwisselende rock song met jaren 80 invloeden, inclusief discoklap en "Wolves", een prima swingende powerrock song, die diverse tempowisselingen heeft en in een vrij snel tempo gespeeld wordt.

"Blind Love" van Awaken I Am bevat hoofdzakelijk uptempo powerrock nummers, die goed dansbaar zijn en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




maandag 16 oktober 2017

Review: Majnun - Meditation Overdrive (Open Your Eyes Productions, 2017) (Gitaar Rock)

Majnun, die sologitarist en tekstschrijver van de Belgische band Cosmic Trip Machine was, heeft een solo album uitgebracht, dat Meditation Overdrive heet en via het Open Your Eyes label is uitgebracht.
Daarbij kreeg hij hulp van ex-Cosmic Trip Machine collega's Will Z. - basgitaar en Sammy Goldstein - drums, terwijl Majnun (Manuel Buschgens) - sologitaar, keyboards, bosgeluiden, stemmen van buiten en kettingen voor zijn rekening neemt.

Het album, dat 6 juni 2017 werd uitgebracht, start met "Monolith Of Knowledge" waarin Majnun iets meer dan 5 minuten allerlei gitaar klanken uit zijn sologitaar weet te halen, al dan niet in combinatie met het keyboards, waarna "Ostinato Della Paura" volgt en daarin gaat hij verder met het maken van zijn gitaar rock, die hier en daar melodisch klinkt.
Daarna zet hij me "Dall'Inferno al Purgatorio" voor en brengt hij een heerlijk stukje gitaarspel ten gehore, dat diverse tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "The Ancient Ones" een fantastisch zwaar klinkend stoner nummer, dat met medewerking van Will en Sammy gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Dan schotelt hij me "Prelude To Ecstasy" voor en hoor ik een uitstekend kort stuk melodisch gitaarspel, waarna hij "Miles Under The Black Sun" speelt en ik een zwaar ritmisch stoner nummer te horen krijg, dat halverwege verandert en over gaat in een gitaar solo, om na enkele minuten opnieuw te veranderen en ik een uitstekend stuk melodische rock te horen krijg, waar ook Sammy en Will hun aandeel in leveren.
In "Invenzione della follia" laat Majnun me opnieuw horen, hoe goed hij met zijn gitaar overweg kan en speelt hij een lekker in het gehoor klinkend progressief stuk muziek, dat enkele prima tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Elegy To The Old World", een mooi rustig melodisch nummer en daarin maakt hij mix van keyboards en gitaar.
Vervolgens zet hij me "Dome Of Sounds" voor en hoor ik hem weer een mix maken van, soms vrij heftig, gitaarspel, dat in combinatie met het keyboards voor een uitstekend geheel zorgt en dit nummer wordt gevolgd door "Old Book Of The Law", een fantastisch stukje hardrock, dat met medewerking van ex-Cosmic Trip Machine leden Will en Sammy ten gehore gebracht wordt.
Verder hoor ik "Les vierges de la lune", een mooi rustig progressief rock nummer, dat Majnun op het keyboards begint, om na enkele minuten over te gaan op gitaar en tegen het eind terug te keren naar het keyboards en "Traces From The Ancient Law" is weer een vrij heftig stukje gitaarrock.
Het laatste nummer heet "Return To The Primal Magma" en daarin zet hij me opnieuw een gitaarrock nummer voor, waarin een korte solo zit en tevens subtiel keyboardsspel bevat.

"Meditation Overdrive" van Majnun bevat 13 stukken op gitaar, waarin hij verschillende stijlen van zijn muziek laat horen, al dan niet met medewerking van Will en Sammy en zij, die van gitaarrock houden, zullen deze schijf zeker op waarde weten te schatten.





Review: Mighty Bombs - Not Of This Earth (Cashbah Records, 2017) (Powerrock / Punk)

Mighty Bombs werd op 1 november 2015 te Geneve, Zwitserland opgericht en bestaat uit: Onne Wan - zang en sologitaar, Lucy Cat - basgitaar en Max - drums.
De band bracht op 5 mei 2017 hun debuut EP "Not Of This Earth", die in mei 2016 in de Cube Studio door Yann Morel en Sébastien Descamps werd opgenomen, als digitale download uit.
Tevens bracht Cashbah Records de EP, waarop 5 nummers staan, als CD uit in een beperkte oplage van 1000 stuks en op 12" vinyl, waarbij er 300 stuks op doorzichtig blauw vinyl werden geperst en 200 stuks op ondoorzichtig blauw vinyl.

De EP start met "Run And Go", waarin ik een lekkere uptempo rock song voorgeschoteld krijg, die swingt als een trein en een eentonig drums ritme bevat.
Daarna hoor ik "Shake It All", een vrij snelle rock song, waarbij stil zitten niet mogelijk is en deze heeft enkele subtiele tempowisselingen, waarna "Full Of Shit" volgt en Mighty Bombs me een mix van punk en power pop voorzet, die in een hoog tempo gespeeld wordt.
Dan krijg ik het op single verschenen "Bubu Island" voorgezet en hierin laat de band me genieten van een schitterende uptempo punk song, die in de stijl van de punk bands uit eind jaren 70 wordt gespeeld.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Het laatste nummer heet "Something To Say" en deze fantastische punkrock song wordt eveneens in een hoog tempo ten gehore gebracht.

"Not Of This Earth" van Mighty Bombs is een geweldige EP, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik deeze schijf dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van punkrock oude stijl en powerrock houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Son Of Ohm - Astronaut (Eigen Beheer / Neu Harmony, 2017) (Elektronisch / Krautrock)

Leonardo "Soundweaver" Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 25 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket,  Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike   Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan), "Gurumaya" (onder de naam Astral Son) (psychedelische muziek/krautrock, 2014, Vinyl/download) en "Silver Moon", eveneens als Astral Son (2015, Vinyl/download).
Onder de naam Son Of Ohm is zijn album "Syrinx", uit 2015, waarop 6 nummers te beluisteren zijn, in eigen beheer via Bandcamp verschenen en ook zijn album "Astronaut", dat 28 september 2017 via bandcamp verscheen, is weer in eigen beheer uitgebracht en tevens wordt het binnenkort als CD-R via Neu Harmony uitgegeven.
Ook maakte hij, net als bij vorige uitgaven, het prachtige hoes ontwerp weer zelf.

"Astronaut", dat 6 vrij lange nummers, inclusief een bonus nummer bevat, start met "The Brain Connection" en daarin hoor ik Son Of Ohm een schitterend, vrij zwaar, dreigend, ruimtelijk klinkend elektronisch nummer spelen, dat een licht hypnotiserend ritme heeft en halverwege verandert in een luchtiger stuk spacerock, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Daarna schotelt hij me "Floating" voor en krijg ik een fantastisch dansbaar hypnotiserende krautrock te horen, waarmee hij me in een liche trance brengt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit wordt gevolgd door "Intermission", een lekker in het gehoor klinkend krautrock nummer, waarin een terugkerend ritme voor een licht hypnotiserend effect zorgt en invloeden van Klaus Schulze hoorbaar zijn.
In "Time Machine" gaat Son Of Ohm verder met het maken van zijn verrukkelijke krautrock en krijg ik opnieuw een heerlijk licht hypnotiserend nummer voorgezet, waarbij stil zitten geen optie is en in "Spaceman" laat hij me nogmaals genieten van zo'n geweldig stuk hypnotiserende krautrock.
Het bonus nummer heet "Hypnosis" en daarin krijg ik een mix van elektronische psychedelische muziek en Oosterse invloeden te horen, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.

Son Of Ohm heeft me met "Astronaut" van begin tot einde in de ban van zijn fantastische elektronische muziek weten te houden en ik kan dit album dan ook ten zeerste aanraden aan hen, die van ruimtelijke muziek en krautrock houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl